محققانی که هنر غارنگاره‌های پیش از تاریخ را در فرانسه و ایتالیا مورد بررسی قرار داده‌اند، ادعا می‌کنند که نبود این انگشتان، بیانگر “قطع عضو عمدی” است. باستان‌شناسان با بررسی انگشتان گمشده در صدها اثرِ دستِ پیش از تاریخ در امتداد دیوارهای غارهای اروپای غربی، مدعی هستند که انگشتان از دست رفته، به احتمال زیاد طی مراسم مذهبی یا اجتماعی، قطع شده‌اند، نه به علت بیماری یا جراحت!

محققین، بیش از ۲۰۰ تصویر دست با یک یا چند انگشت گمشده از غارهای فرانسه و ایتالیا را به جمعیت Gravettian (جمعیتی شکارچی گردآورنده که در دوران پیش از تاریخ می‌زیستند)، نسبت داده‌اند. این در حالی است که پیش از این، برخی فرضیه‌ها، نبود انگشت یا کوتاه بودن آن را به علت زبان اشاره یا نتیجه‌ی سرمازدگی می‌دانست. اما طی این بررسی و ضمن بررسی 100 نمونه قابل مطالعه، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که نمایش انگشتان قطع یا کوتاه شده در این غارنگاره‌ها، احتمالا شاهدی از یک مراسم قربانی مذهبی جهت درخواست کمک از قدرتی برتر (ماوراء طبیعی) و یا یک آئین در جهت بقای اجتماعی بوده‌است که با هدف تقویت پیوندها و وفاداری درون‌گروهی و نیز تقویت خصومت با افراد خارج از گروه انجام می‌شد.

جالب است که این شیوه در دوران معاصر و در برخی جواع انسانی امروزی هم دیده می‌شود. برای مثال می‌توان به کوتاه کردن انگشت اشاره در زنان جمعیت Dani واقع در غرب گینه و اندونزی که برای بیان غم و اندوه و احترام به اعضای خانواده فوت شده، تحت مراسمی آئینی صورت می‌گیرد، اشاره کرد.

منبع: مجله باستانشناس